Ściany w łazience a wilgoć

Łazienka, ubikacja czy kotłownia to pomieszczenia w budynku najbardziej narażone na działanie wilgoci, w których podłoga i dolna część ścian ma nieraz bezpośredni kontakt z wodą. Nieodpowiednio zabezpieczone powierzchnie przed wilgocią chłoną wodę, co wpływa bardzo negatywnie na właściwości użytych materiałów budowlanych i wykończeniowych. Przeprowadzenie prac hydroizolacyjnych w tych pomieszczeniach pełni z tego względu zasadniczą rolę, a sama warstwa izolacyjna zabezpiecza daną powierzchnię przed działanie wody i możliwym zalaniem innych pomieszczeń, szczególnie w lokalu sąsiednim w budynku wielorodzinnym.

Newralgiczne strefy w łazience

Nie wszystkie powierzchnie w łazience są w równym stopniu narażony na działanie wilgoci. Znacznie mniejsze oddziaływanie obserwujemy na górnej części ścian niż na styku ściany z podłogą czy bezpośrednio przy wannie czy na wysokości kabiny prysznicowej. Ze względu zatem na stopień zawilgocenia, wyróżnia się dwie strefy w łazienkach – mokrą i wilgotną. Każda z nich wymaga nieco innego zabezpieczenia przed przystąpieniem do wykańczania. Dużą uwagę należy poświęcić strefom mokrym, wymagają one bardzo starannego zabezpieczenia przez zastosowanie szczelnej warstwy hydroizolacyjnej. W przeciwnym wypadku, przez niezabezpieczoną powierzchnię ścian może przeciekać woda do sąsiednich pomieszczeń. Pozostałe powierzchnie łazienkowe nie mają bezpośredniego kontaktu z wodą, przez co są nazywane strefą wilgotną. Oznacza to w teorii brak konieczności wykonywania dodatkowych zabezpieczeń w postaci hydroizolacji, choć w praktyce warto pomyśleć o uszczelnieniu miejsc najbardziej narażonych na przedostawanie się wody.

Zasady poprawnej hydroizolacji 

Najlepszy moment na wykonanie hydroizolacji w łazience to wykańczanie budynku lub mieszkania. W wykończonym już pomieszczeniu należałoby bowiem skuć ułożone wcześniej płytki w celu przygotowania powierzchni pod izolację, a następnie ułożyć nowe płytki. Te wszystkie prace wymagałyby nie tylko większego nakładu finansowego i więcej czasu, ale również wiązałyby się z generalnym remontem. 

To niezwykle ważne, aby powierzchnia pod izolację była odpowiednio przygotowana. Chodzi przede wszystkim o jej dokładne oczyszczenie z pyłu i brudu, a także o uzupełnienie ewentualnych nierówności i ubytków za pomocą zaprawy wyrównującej. Następnie gruntuje się podłoże za pomocą dostępnych preparatów gruntujących w celu zmniejszenia i wyrównania chłonności różnych powierzchni. Grunt aplikuje się za pomocą wałka lub pędzla malarskiego, rozprowadzając go bardzo skrupulatnie w dwóch warstwach w około dwugodzinnych odstępach czasowych. Na drugą warstwę gruntu przykleja się taśmę i kołnierz uszczelniający w miejscach styku podłogi ze ścianą, a następnie układa się folię w płynie, czyli właściwą warstwę hydroizolacyjną. Po zakończeniu prac hydroizolacyjnych, można dopiero przystąpić do ułożenia płytek łazienkowych lub w inny sposób wykończyć ściany i podłogę.

Hydroizolacja a termoizolacja

Poprawnie wykonana hydroizolacja jest gwarancją suchego pomieszczenia, bez zagrożenia zalania sąsiada czy sąsiednich pomieszczeń. Szczelna i trwała warstwa izolacji gwarantuje wodoodporność i nieprzepuszczalność wilgoci po ułożoną warstwę płytek na ścianach czy podłodze. Brak sprawnej hydroizolacji prowadzi do wchłaniania się wody czy wilgoci w głębsze warstwy tynku, a przy dłuższej ekspozycji na wilgoć – nawet do warstwy ocieplenia. Systematyczny kontakt materiałów termoizolacyjnych i wykończeniowych z wilgocią powoduje nieodwracalne skutki. Chodzi tu o przede wszystkich zmiany strukturalne materiałów i – co za tym idzie – również zmiany właściwości i podstawowych parametrów cieplnych. Dodatkowo, niszczenie materiałów budowlanych mogą powodować powstające wskutek działania wilgoci procesy gnilne, mogące przechodzić z czasem również na elementy konstrukcyjne budynku.